Kalendarium

<< Listopad 2017 >>
Kino
PnWtŚrCzPtSobNd
12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930

MCK SOKÓŁ TV

MY, MAŁOPOLANIE
MY, MAŁOPOLANIE - koncert laureatów 40. Małopolskiego Festiwalu ...
Odsłon70Zobacz więcej ...
III Kongres Kultury Regionów

III Kongres Kultury Regionów

NOWORODAK, czyli transmisyjna płodność dziedzictwa ...
Odsłon698Zobacz więcej ...
Karpaty OFFer 2017

IX Międzynarodowy Multimedialny Festiwal Sztuki - Małopolska Karpaty OFFer

Odsłon379Zobacz więcej ...
Konferencja prasowa

Konferencja prasowa przed koncertem Szczawnickiego Chóru Kameralnego

Odsłon382Zobacz więcej ...
Święto Dzieci Gór 2017

25. Święto Dzieci Gór (18 filmów)

Odsłon618Zobacz więcej ...

MANIFESTACJE ROMANTYCZNE

MANIFESTACJE ROMANTYCZNE

W Galerii Sztuki Współczesnej BWA SOKÓŁ w piątek 26 września otwarta została wystawa pt. MANIFESTACJE ROMANTYCZNE. Podczas wernisażu odbył się koncert zespołu NAGROBKI oraz performance Anny Marii Karczmarskiej "Karnacja".

Ekspozycję otwarli dyrektor Galerii Sztuki Współczesnej BWA SOKÓŁ Liliana Olech, dyrektor Małopolskiego Centrum Kultury SOKÓŁ Antoni Malczak i kurator Stanisław Ruksza. Wystawę można będzie oglądać do 16 listopada br. Wśród licznych gości wernisażu, oprócz grupy twórców, znaleźli się przedstawiciele rodziny Jerzego Beresia, sądeczanina, którego prace wzbudzały duże zainteresowanie miłośników sztuki.
 
Artyści:
Paweł ALTHAMER, Jerzy BEREŚ, Bogna BURSKA, Katarzyna GÓRNA, Rafał JAKUBOWICZ, Anna Maria KARCZMARSKA, Tomasz KOZAK, Honorata MARTIN, Bartek MATERKA, Dorota NIEZNALSKA, Patrycja ORZECHOWSKA, Laura PAWELA, Joanna RAJKOWSKA, Łukasz SUROWIEC, Marek WASILEWSKI, Adam WITKOWSKI, Piotr WYSOCKI, Zorka WOLLNY, Artur ŻMIJEWSKI.

 

Fot. PG

 


 
W ramach wystawy:
 
14 listopada, godz. 18.00, sala studyjna MCK SOKÓŁ
projekcja filmu SPEŁNIA SIĘ
 
reżyseria: Gaweł Kownacki 
scenariusz: Magdalena Kownacka, Tomasz Węgorzewski
muzyka: Teoniki Rożynek
zdjęcia: Michał Sosna
dźwięk: Filip Bojarski
montaż: no art.
 
Film jest alegorycznym portretem Jerzego Beresia - rzeźbiarza i performera – członka legendarnej Grupy Krakowskiej, wielkiej osobowości twórczej, indywidualisty i zarazem „outsidera“ polskiej sceny artystycznej. Ten dokument o charakterze kreacyjnym, zbudowany jest z trzech przeplatających się wątków – fabularnej przypowieści o człowieku poszukującym w lesie odpowiedniego do wykonania rzeźby drzewa, rekonstrukcji manifestacji Jerzego Beresia z 1975 roku oraz fragmentów ostatniego wywiadu z artystą przeprowadzonego w grudniu 2012 roku. 
 
 
14 listopada, po projekcji filmu, Galeria Sztuki Współczesnej BWA SOKÓŁ
Oprowadzanie kuratorskie Stanisława Rukszy po wystawie MANIFESTACJE ROMANTYCZNE

 


 
Wystawa MANIFESTACJE ROMANTYCZNE podejmuje temat wątków romantycznych w najnowszej sztuce polskiej. Ostatnia wystawa podejmująca to zagadnienie odbyła się w 1975 roku - „Romantyzm i romantyczność w sztuce polskiej XIX i XX wieku" kuratorowana przez Marka Rostworowskiego w Muzeum Narodowym w Krakowie.
 

Dorota Nieznalska, "Wieniec mistyczny", 2008,
odlew z brązu metodą na wosk tracony

 

Tytuł obecnej wystawy nawiązuje do działań akcyjnych Jerzego Beresia - słynnego polskiego artysty, stanowiącego przykład artysty osobnego, nawiązującego świadomie do romantycznej koncepcji tworzenia, artysty-wieszcza, pożytkującego mit geniusza i ofiary. Jego akcje, co podkreślał, były manifestacjami, (nie happeningami), bo „manifestacja jest ingerencją w rzeczywistość”.
 
Prace i teksty Jerzego Beresia stanowią punkt wyjścia wystawy, a wraz z pracami innych współczesnych polskich artystów, układają się w wizualną opowieść o dzisiejszej „redefinicji romantyzmu".
 
W obszarze tematycznym wystawy znajdą się m.in. zagadnienia profetyzmu, sporów modernizacyjnych, zrywu rewolucyjnego, indywidualizacji i wędrówki, gór i pejzażu romantycznego, diagnozy przyszłości w sztuce, skuteczności działania artystycznego (tu punktem wyjścia będą teksty Jerzego Beresia „Dzieło stymulatorem osądu" i Artura Żmijewskiego „Sztuki społecznie stosowane"), a także odniesienia formalne do imaginarium romantycznego oraz żywych w naszej kulturze skojarzeń  „artystycznego” z „romantycznym”.
 

 
W latach 90. XX wieku zachwiał się polski monolit symboliczny. Maria Janion ogłosiła wtedy zmierzch „paradygmatu romantycznego”, którego ostatnim wybuchem była eksplozja „Solidarności” z lat 1981-82. Później nastał czas jej erozji i dogasania mitu, co dokumentował np. David Ost w książce „Klęska Solidarności”. Mamy jednak co chwilę do czynienia z powrotami romantyzmu. Z jednej strony, zubożonego powracającymi polskimi demonami, pustymi hasłami powierzchownie „odkurzającymi” polski syndrom ofiary i roszczeń, a z drugiej, opartego na micie indywidualizmu, mogącego stanowić istotną rolę w procesach modernizacji.
 

Marek Wasilewski, "Gerry",kadr z filmu, 2014

 

W Polsce postawa romantyczna najczęściej jest utożsamiana przede wszystkim z narodowym mesjanizmem, wciąż stanowiącym jedno z narzędzi uprawiania polityki historycznej. Wystawa będzie stawiała pytania o związki romantyzmu i nowoczesności, światopoglądu opartego na ideach „powrotu do natury”, „nobilitacji kontrkultury” oraz „rewolucji młodości”. Jak pisała Maria Janion : „Romantyzm, stawiając swoją »hipotezę życia duchowego«, odsłaniając nowy horyzont poznawczy, wznosząc nowożytny paradygmat kultury – to znaczy nowożytny obraz świata, uświadomił człowiekowi naszych czasów jego kondycję jako dwuznaczną i rozdwojoną, wymagającą ciągle od nowa wysiłku moralnego i poznawczego, by nieskończona wolność nie przemieniła się w nieskończoną niewolę”. Dziewiętnastowieczny romantyzm podjął bowiem wysiłek modernizacji społeczeństwa polskiego, ukazania mu sposobów istnienia w nowym świecie (po rewolucji i epoce napoleońskiej), stanowiąc mit założycielski polskiej nowoczesności, z jednej strony jako przedłużenie nowoczesnego projektu oświeceniowego, z drugiej, występujący przeciw jego racjonalistycznemu obliczu. 

 

Laura Pawela, Untitled (Friedrich), kadr z filmu

 

Taki ogląd może być też interesujący z perspektywy dzisiejszych, modernizacyjnych procesów jako „romantyzacja” (po)nowoczesności, stanowiąca remedium na postmodernizm i dekonstrukcję, ocalając podmiotowość zarówno przed jej mocną wizją powstałą na gruncie nowoczesności, jak i przed rozproszeniem, do którego na różne sposoby doprowadziła ponowoczesność.
 
Temat romantyzmu podjęty na wystawie podkreśla również jego cechy pozwalające odnosić do nowoczesności takie kategorie jak: młodość, zapowiedź awangardyzmu, prometeizm i wiarę w utopię. Romantyzm ujawnia nowoczesne doświadczenie chaosu i próbę jego opanowania.
 
Last but not least wystawy stanowi zagadnienie dzisiejszego statusu artysty w społeczeństwie na bazie figury romantycznego poety. Hölderlinowskie zdanie: „To, co się ostaje, ustanawiają poeci", jak podkreśla Agata Bielik-Robson, jest szczególnie istotne w warunkach modernizacji, która rozbija wszystkie zastałe struktury tradycji. Zadanie ocalania bądź tworzenia nowych trwalszych treści przypada poetom / artystom.
 
Stanisław Ruksza

 


 

Dofinansowano ze środków

Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 

 
Patroni medialni:

 

Dodaj na Wykop Dodaj na Facebook Dodaj na Blip Dodaj na Flaker Dodaj na Śledzika
- A A A +
DrukujDrukuj
E-mailE-mail
Wróć ...
[X]

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi
ustawieniami przeglądarki. Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies możesz określić w Twojej przeglądarce.