|
IX SĄDECKI FESTIWAL MUZYKI ORGANOWEJ
L'ARTE ORGANICA
Kierownictwo artystyczne: prof. Mirosława Semeniuk-Podraza
Wszystkie koncerty odbędą się w Bazylice św. Małgorzaty w Nowym Sączu.
Wstęp wolny.
6 lipca (wtorek), godz. 19.30
MARCO AURÉLIO LISCHT (Brazylia)
Dawne formy - nowe treści
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Toccata i fuga d-moll BWV 538
Chorał Schmücke dich, o liebe Seele BWV 654
Sinfonia z Kantaty Wir danken Dir BWV 29 (opr. Marcel Dupré)
Max Reger (1873-1916)
Introdukcja i passacaglia d-moll
César Franck (1822-1890)
Preludium, fuga i wariacja op. 18
Calimerio Soares (1944)
Toccata Breve
Petr Eben (1929-2007)
Hommage à Dietrich Buxtehude
Toccatenfuge
Con enfasi, ma piú allegro che Buxtehude
Ben ritmico
Scherzando
Tempo I
 Marco Aurélio Lischt urodził się w 1967 roku w brazylijskim Petropolis (miasto nieopodal Rio de Janeiro). Edukację muzyczną rozpoczał w wieku ośmiu lat śpiewając w Chórze Chłopięcym Canarinhos de Petropolis. W 1988 roku z wyróżnieniem ukończył studia pianistyczne na Uniwersytecie w Rio de Janeiro. Na tej samej uczelni w 1993 roku ukończył studia muzyczne w klasie organów. Edukację kontynuował we Frankfurcie nad Menem, gdzie studiował muzykę kościelną w klasie prof. Gerda Wachowskiego i prof. Daniela Roth (organy) oraz Winfreda Toll (chóralistyka). Podczas studiów, wraz z kapelmistrzem Hansem Bernhardem pracował z chórem katedralnym w Limburgu. Od 1998 roku jest dyrygentem oraz kierownikiem artystycznym Chóru Chłopięcego Canarinhos de Petropolis, Chóru Dziewczęcego Petropolis, Scholii Gregoriańskiej Pater Laetus, Orkiestry Filharmonicznej Petropolis oraz Wiceprezydentem Federacji Pueri Cantores w Brazylii. W 2004 roku uczestniczył w koncertach prezentujących dzieła orkiestrowe Krzysztofa Pendereckiego. W latach 2004 i 2008 odbył serię koncertów organowych w Polsce, Czechach i Niemczech. Działalność koncertowa Marco Aurélio Lischta nie ogranicza się wyłącznie do solowej muzyki organowej. Uzupełnia ją wielkimi dziełami muzyki oratoryjnej takimi jak: Msza c-moll Mozarta, Requiem Faure, Oratorium Bożonarodzeniowe Bacha, Dziewiąta Symfonia Beethovena, także poprzez przygotowanie zespołów do wykonania partii chóralnych. Tworzy muzyczną oprawę dla liturgii w Kościele pod wezwaniem Serca Jezusowego w Petropolis.
16 lipca (piątek), godz. 19.30
TOBIAS HORN (Niemcy)
Niemiecka sztuka organowa
Felix Mendelssohn Bartholdy (1809-1847)
Sonata d-moll op. 65 nr. 6
Chorał. Andante sostenuto. Allegro molto
Fuga. Sostenuto e legato
Finale. Andante
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Fantasie G-dur BWV 572
Très vitement. Gravement. Lentement
Georg Böhm (1661-1733)
Przygrywka chorałowa Vater unser im Himmelreich
Carl Philipp Emmanuel Bach (1714-1788)
Sonata F-Dur Wq 70/3, H 84
Allegro. Largo. Allegro
Josef Gabriel Rheinberger (1839-1901)
Sonata d-moll op. 148
Agitato. Allegro
Cantilene. Adagio
Intermezzo. Moderato
Fuga. Con moto
 Tobias Horn należy do najbardziej uznanych niemieckich organistów swego pokolenia. Pobierał nauki u znanych pedagogów: w zakresie gry na organach u Ludgera Lohmanna, natomiast w zakresie gry na klawikordzie u Jona Laukvika. Studiował również pod kierunkiem Jeana Boyera w Lyonie i Lille oraz Bena Van Oostena w Hadze i Rotterdamie, dzięki czemu uzyskał gruntowne wykształcenie w dziedzinie francuskiej muzyki barokowej oraz w zakresie literatury organowej epoki romantyzmu. Jest laureatem wielu prestiżowych konkursów organowych: I nagrody za interpretację oraz nagrody specjalnej za najlepszą interpretację utworów Bacha na Konkursie Europe et l´ Orgue w 2000 roku w Maastricht-Liège-Aachen, a także - w tym samym roku - II nagrody (I nie przyznano) na Międzynarodowym Konkursie Organowym w Szwajcarii. Konkursowe laury spowodowały szybki rozwój kariery koncertowej. Artysta jest stałym gościem międzynarodowych festiwali organowych, m. in. w Norymberdze, Maastricht, Genewie, Bergen, grywa również stale na wspaniałych europejskich instrumentach (kościoły: Laurenskerk w Rotterdamie, św. Jana w s-Hertogenbosch, katedry w Strasbourgu, Wiedniu, Aachen, Amsterdamie, Haarlem, St. Gallen i Bergen). W roku 2011 planuje swój debiut w USA. Posiada rozległy repertuar, na który składają się wielkie dzieła literatury organowej. Wykonuje nie tylko wszystkie dzieła Bacha, ale również wszystkie utwory Regera, Liszta, Wierne’a, Widora oraz Dupré’go. Dokonał nagrań płyt CD z utworami organowymi kompozytorów romantycznych (m. in. Regera i Vierne’a), wydanych przez czołowe wytwórnie płytowe (Motette-Ursina, Ambiente), które zyskały uznanie krytyki muzycznej, m. in. Rogera Fishera z Organists’ Review. Nagrywał dla wiodących europejskich rozgłośni radiowych (SWR, WDR, ORF). Tobias Horn występuje również jako akompaniator, towarzysząc śpiewakom w repertuarze pieśniarskim, prowadzi także działalność dyrygencką. Prowadził wykonania wszystkich wielkich oratoriów (Pasja wg św. Mateusza, Pasja wg św. Jana, Oratorium na Boże Narodzenie Bacha) oraz wielu kantat Bacha, utworów Mozarta (Msza C-dur, Requiem), Haydna (Stworzenie świata), Requiem Brahmsa, Verdiego, Faurégo, Duruflé, a także wielu innych utworów orkiestrowych Bacha, Mozarta, Poulenka i Debussy’ego. Prowadzi również działalność pedagogiczną: w roku akademickim 2001/2002 był asystentem prof. Ludgera Lohmanna w Musikhochschule w Sztutgarcie, prowadzi także zajęcia z amatorami w zakresie podstawowej nauki muzyki kościelnej.
30 lipca (piątek), godz. 19.30
KEIKO INOUE (Japonia)
Różne barwy organów
George Thomas Thalben-Ball (1896-1987)
Elegia
Vincent Lübeck (1656-1740)
Praeambulum E-dur
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Chorał Schumücke dich, o liebe Seele BWV.654
Chorał Wir glauben all' an einen Gott BWV.680
Béla Bartók (1881-1945)
Tańce rumuńskie (opr.. K.Inoue)
Jean- Marie Plum (1899-1944)
Préambule op.173/1
La vierge au rouet op.173/2
Toccatina op.173/5
Tamezo Narita (1914-2006)
Song of the Seashore (opr. K. Inoue)
Naji Hakim (1955)
suita symfoniczna na organy Le Bien-Aimé
J’ai trouvé celui que mon cœur aime
Ses traits sont des traits de feu
Voici qu’il arrive sautant sur les montagnes, bondissant sur les collines
 Keiko Inoue jest uznaną japońską organistką. Urodziła się w Tokio i tam też kształciła się na tokijskim Uniwersytecie Muzyki i Sztuk Pięknych w klasie prof. Tsuguo Hirono, otrzymując dyplom magistra muzyki. Kontynuowała studia w Staatlichen Hochschule für Musik we Freiburgu w Niemczech w klasie prof. Zsigmonda Szathamary’ego, które zakończyły się uzyskaniem tytułu solistki. Keiko Inoue prowadzi aktywną działalność solistyczną w całej Japonii oraz za granicą (Europa: Niemcy, Francja, Dania, Belgia, Szwajcaria, Polska oraz USA i Hongkong). Wykonuje również koncerty organowe Poulenka i Haendla oraz III Symfonię „Organową” Saint-Saënsa m. in. z towarzyszeniem orkiestr Filharmonii w Dreźnie i Filharmonii Narodowej w Lyonie, Radiowej Orkiestry Symfonicznej w Pradze, Orkiestry Symfonicznej NHK w Tokio oraz Japońskiej Orkiestry Symfonicznej. Uczestniczyła w wielu festiwalach organowych: w Kaplicy Rockefellera w Chicago, gdzie grała na słynnych organach firmy Skinner, w kościele św. Eustachego w Paryżu w ramach Festiwalu PARIS Quartier d'Été, w Center Hall w Hongkongu, w kościele Finisterraekerk w Brukseli oraz na Festiwalu Fiori Musicali w Szwajcarii. Występuje w programach radiowych i telewizyjnych, w firmie DENON - Nippon Columbia wydała10 płyt CD m.in. z muzyką Bacha, Mendelssohna i Aranjueza. Jest organistką kościoła Omorimegumi w Tokio, prowadzi także klasę organów w wyższej szkole żeńskiej w Kobe.
13 sierpnia (piątek), godz. 19.30
EMANUELE CARDI (Włochy - Sycylia)
Bach i jego następcy
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Passacaglia c-moll BWV 582
Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)
Fantasja F-dur. KV 594
Adagio. Allegro. Adagio
Antonio Vivaldi (1678-1750)
Koncert h-moll LV 133 (opr. J.G. Walter)
Allegro. Adagio. Allegro
Koncert a-moll (opr. Guy Bovet wg J.S. Bacha)
XXX. Largo. Allegro
Robert Schumann (1810-1856)
Etiudy w formie kanonu op. 56
I - IV
Felix Mendelssohn Bartholdy (1809-1847)
Sonata A-dur op. 65 nr 3
Con moto maestoso
Andante tranquillo
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Fuga g-moll BWV 578
 Emanuele Cardi jest organistą w kościele Santa Maria della Speranza i sanktuarium w Battipaglia, gdzie znajdują się jedne z najbardziej znanych instrumentów współczesnej szkoły budownictwa organowego: organy Ghiliardiego z 1996r. i organy Carliego z 2004r. Ukończył z wyróżnieniem konserwatorium im. F. Morlacchi w Perugii w klasie organów i kompozycji organowej u wybitnego pedagoga Wijnanda van de Pol'a. Otrzymał również stopień naukowy w zakresie muzyki i dyrygentury chóralnej, fortepianu oraz klawesynu. W szczególnym kręgu zainteresowań artysty znajduje się restauracja zabytkowych instrumentów z XVI i XVII wieku. Jest cenionym konsultantem w tej dziedzinie. Regularnie współpracuje z czasopismami specjalistycznymi, a ponadto wykłada na konwencjach organowych. Angażuje się również jako konsultant w sprawach renowacji i konserwacji dawnych instrumentów, jak również w produkcji nowych. Często jest zapraszany jako wykonawca koncertów inauguracyjnych na nowych organach, m.in. w kościele Redemptorystów w Belfaście, czy w Pierwszym Kościele Unitariańskim w Worcester, w Massachusetts w Stanach Zjednoczonych. Koncertował w całej niemal Europie, Stanach Zjednoczonych, Brazylii i w Urugwaju, grając na najsłynniejszych organach świata. Przez lata dał wiele koncertów występując z najbardziej znanymi rosyjskimi filharmoniami. Wykłada muzykę organową okresu renesansu oraz baroku w czasie letnich i mistrzowskich kursów. Wielokrotnie był jurorem międzynarodowych konkursów organowych. Jest wykładowcą w Konserwatorium w Messinie i nagrywa dla wytwórni La Bottega Discantica oraz AOC. Prowadzi również chór przy kościele Santa Maria della Speranza in Battipaglia. |
| |
W koncertach Sądeckiego Festiwalu Organowego L'ARTE ORGANICA występują wirtuozi organów - muzycy z Polski i zagranicy. Na podkreślenie zasługuje różnorodność stylistyczna muzyki prezentowanej na Festiwalu. Obok kompozycji wielkich klasyków: Bacha i Haendla - można usłyszeć muzykę organową, rzadko prezentowaną w Polsce.
Zasadniczą ideą organizacji Festiwalu jest popularyzacja literatury muzycznej, na ogół bardzo mało znanej, stworzonej z myślą o organach jako instrumencie koncertowym. |  |
| |
|
))
))
))
))
