Pamiętajcie o ogrodach

Pamiętajcie o ogrodach... od lat ta piosenka-manifest Jonasza Kofty towarzyszy wrocławskiemu Przeglądowi Piosenki Aktorskiej, choć równie pełnoprawnie mogłaby funkcjonować i jako symbol krakowskiego Studenckiego Festiwalu Piosenki, i olsztyńskich Zamkowych Spotkań „Śpiewajmy Poezję”. I wielu pomniejszych, zrodzonych w ostatnich latach, festiwali, przeglądów, konkursów. Wszak poszukiwanie arkadyjskich łąk, czy rajskich ogrodów szczęśliwości to zajęcie odwieczne...
I jak napisał Wacław Krupiński: choć tych, co owej krainy poszukują jest może nieprzesadnie wielu, to przecież na tyle dużo ich, by tworzyli Zjawisko. Różnie je nazywają – piosenka aktorska, piosenka literacka, bardowie, poeci piosenki. Ale przecież, jakiego by nie użyć terminu, to każdy z nich skrywa te same wartości, a może lepiej powiedzieć - to samo przekonanie, że piosenka musi łączyć i artystyczny przekaz, i osobisty wyraz; że piosenka musi nieść myśl, emocje, czyjeś przeżycia. Oczywiście w pojmowanej artystycznie piosence raz będą dominować aktorskie środki wyrazu, które sprawią, że przed naszymi oczami rozegra się trzyminutowy dramat, że przeżyjemy minispektakl, a jego opowieść poruszy nas do głębi, innym razem zaskoczą nas finezyjne poetyckie frazy oprawione równie piękną muzyką, to znów otworzy przed nami swe wnętrze bard, by przy pomocy prostych środków zauroczyć nas prawdą swego wyznania.